آیا شما هم از آن دسته افرادی هستید که به محض ورود به اداره، نقابِ «من حالم عالی است» را به صورت می‌زنید؟ لبخندهای اجباری در جلسات خسته‌کننده، تظاهر به اشتیاق برای پروژه‌هایی که به آن‌ها باور ندارید و سرکوبِ خشم یا ناراحتی، همگی بخشی از روتین بسیاری از ماست.

روانشناسی

همشهری آنلاین: اما خبر بد این است که دانشمندان می‌گویند این «نقش‌آفرینی‌های نمایشی» نه نشانه‌ی حرفه‌ای بودن، بلکه یکی از اصلی‌ترین دلایل فرسودگی شغلی و تخلیه باتری انرژی شماست!
تحقیقات جدیدی که در فرانسه انجام شده، از رازی پرده برداشته که شاید مدیران و کارمندان زیادی از آن بی‌خبر باشند. خستگی مفرط ما در طول هفته، همیشه به خاطر حجم زیاد کار یا کمبود وقت نیست؛ بلکه بخش بزرگی از آن به خاطر «مدیریت غلط احساسات» است. پژوهشگران به این پدیده می‌گویند «نقش‌آفرینی سطحی».

وقتی لبخند زدن، مغز را پیر می‌کند!
وقتی شما احساسی را بروز می‌دهید که واقعاً درونی نیست، در واقع در حال پرداخت یک «هزینه روانی» سنگین هستید. این تظاهر مداوم، منابع ذهنی شما را غارت می‌کند. نتیجه؟ تمرکزتان کم می‌شود، احساس می‌کنید دیگر خودِ واقعی‌تان نیستید و به تدریج اعتماد میان شما و همکارانتان از بین می‌رود. در واقع، تظاهر به شادی، کارایی شما را به شدت پایین می‌آورد.

سقوط آزاد در مارپیچ خستگی
این مطالعات نشان داده که نقش‌آفرینی سطحی، یک چرخه خطرناک ایجاد می‌کند. افرادی که مدام تظاهر می‌کنند، معمولاً روز کاری خود را با خستگی شروع می‌کنند. این خستگی اولیه باعث می‌شود آن‌ها انرژی لازم برای «صادق بودن» را نداشته باشند و دوباره به دامنِ تظاهر پناه ببرند. دانشمندان به این وضعیت می‌گویند «مارپیچ از دست دادن منابع». یعنی هر روز با انرژی کمتری نسبت به دیروز بیدار می‌شوید و این روند تا فرسودگی کامل شغلی ادامه می‌یابد.
چطور بفهمیم در این دام افتاده‌ایم؟

دو نشانه اصلی وجود دارد:
۱. خستگی بی‌دلیل: اگر بعد از یک جلسه یا گفت‌وگوی ساده، احساس می‌کنید کوه کنده‌اید (درحالی که کار فیزیکی خاصی نکرده‌اید)، احتمالاً انرژی‌تان صرفِ تظاهر شده است.
۲. حس بازیگری: اگر مدام این فکر در سرتان می‌چرخد که «من فقط دارم نقش بازی می‌کنم»، یعنی از اصالت خود فاصله گرفته‌اید.

چه باید کرد؟
پیام این تحقیق برای سازمان‌ها و کارمندان روشن است: همیشه پرانرژی و بی‌نقص به نظر رسیدن، یک سمّ پنهان است. سازمان‌ها باید فضایی ایجاد کنند که در آن بیان محترمانه و صادقانه احساسات، جرم تلقی نشود.

یادتان باشد، فرسودگی شغلی همیشه محصولِ ساعت‌های طولانی کار نیست؛ گاهی نتیجه‌ی تلاشِ توان‌فرسای ما برای پنهان کردنِ آن چیزی است که واقعاً در قلبمان می‌گذرد. بازگشت به «صداقت هیجانی» و پذیرش اینکه همیشه لازم نیست عالی باشیم، اولین قدم برای نجات سلامت روان و حفظ انرژی در دنیای کار است.

کد خبر 1034198

برچسب‌ها

پر بیننده‌ترین اخبار فرهنگ عمومی

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha